donderdag 25 mei 2017

Un Romain confit


Wakker worden door de vogeltjes, fijn … maar het is nog maar 6 uur.
Toch is het te doen op ons terrasje met vue panoramique

Het ontbijt nemen we om 8.30 uur. Ook nu weer zijn Corinne en Christian aanwezig. “Of we nog extra informatie wensen over de streek.”
Maar voor deze dag hebben we al een programma: Bazoches, waar de beroemde Vauban zijn wieg stond. Onderweg toch even stoppen om een pic-nic in te slaan. Frieda en Suzy zijn shoppers van de dag.

Na een korte rit komen we aan. Op de plek waar Tom dacht te parkeren staat de jaarlijkse ROMMELmarkt. Gelukkig is de lokale garagist al een tijdje gestopt en kunnen we onder zijn luifel de auto in de schaduw parkeren.
Onze tocht gaat over een weinig gebruikt pad, maar de gele signalisatie is nog voldoende zichtbaar. Trouwens met de moderne tablets kan je bijna niet meer verloren lopen.
Omstreeks de middag zijn we terug in het dorpje, waar de markt op haar einde loopt. Tom stelt voor om een koffie te drinken in het enige lokale café. De dame is echter overstressed enwe kunnen haar niet overhalen ons iets te schenken, zelfs niet als we zelf voor garçon spelen.

Dan maar richting kasteel. Voor de zekerheid eten we een hapje, want je weet maar nooit.
Wandeling  deel 2, Tom heeft thuis een satellietkaart gedownload en de wandeling met paarse bolletjes aangeduid. Niet echt nodig want ook hier zien we in het begin een gele markering.
Kort na de start is er een splitsing. Iedereen wordt er op gewezen hoe het systeem werkt … een kruis  wil zeggen niet langs hier
Een mooie wandeling in de schaduw van het bos. Na een tijdje kijkt Tom toch maar eens op zijn tablet … en ja hoor, daar is Murphy. We zitten op een ander wandelpad dan we dachten.

Kere ne kere weerom

Op de terugweg zien we onze vergissing. Op de driesprong met de beruchte kruisjes zien we nu wel het verschil tussen geel en licht-oranje. Niemand durft te klagen. Toch legt Tom de klachtenproduren uit: handgeschreven in drievoud op geel, groen en blauw papier, persoonlijk af te geven aan één van de bestuursleden ….
Op onze terugweg zien we een pijl staan: Romeinse archeologische site. De twee baliebedienden zijn duidelijk nog niet ingewerkt, maar toch geraken we binnen. Tijdens ons bezoek herinneren we ons dat Corinne ons dit bezoek had aangeraden.

Laatste stop Vézelay. Ik moet immers de deelnemers de kans geven om te biechten op deze katholieke feestdag. We zijn juist op tijd om de Vespers mee te maken.
Hadden de kompasleden geen zonden op te biechten, of was de lokroep van het aperitief te groot, ik weet het niet, en wil het eigenlijk ook niet weten.

Over het avondmaal kan ik kort zijn … Engeltjes die op onze tongen ….
Om 23.30 uur lig ik voldaan in mijn bedje …


Geen opmerkingen:

Een reactie posten