donderdag 23 juli 2015

Op zoek naar een plek die niet op de Michelinkaart n°724 staat

de heenreis naar Le Hourdel doorkruist Vlaanderen, Le Nord en Picardie. In al deze streken tref je relicten van Wereldoorlog I aan. Dat het landschap steeds een belangrijke rol speelt bij veldslagen ervaren we dadelijk op de Vimy Ridge.




De korste weg is niet altijd de veiligste! Om het informatiecentrum te bereiken moet je de aangeduide wandelpaden gebruiken. Onderstaande foto’s vertellen waarom …



Sinds het begin van de positieoorlog in oktober 1914 is de heuvelrug van Vimy (145 meter hoog) ten noorden van Arras een sterke stelling in de Duitse verdediging.

Van eind 1914 tot eind 1916 zijn alle pogingen van de geallieerden om deze grendelstelling in te nemen mislukt: zowel de Franse aanvallen in mei 1915 als de Britse pogingen vanaf de vlakte van Gohelle in de omgeving van Loos rond ‘punt 70’.

De vier Canadese divisies, voor het eerst verenigd als gelijkwaardige legerkorpsen in het Britse leger, zijn toegevoegd aan de aanval gepland voor begin april 1917 in de omgeving van Arras. De Britse eenheden hebben als taak terrein te winnen langs de Scarpe ten oosten van Arras en de Canadezen moeten het plateau van Vimy innemen.

Twee dagen later is de hele heuvelrug onder controle. De Duitsers zijn genoodzaakt zich terug te trekken in de mijnstreek en hun kanonnen uit de nieuwe geallieerde vuurlinie te verwijderen. De Canadezen hebben in drie dagen 3.400 Duitsers krijgsgevangen genomen op een frontlijn van 14 kilometer. Deze snelle, onbetwistbare overwinning heeft echter een somber prijskaartje: 10.602 Canadese slachtoffers, waarvan 3.598 gedood.

Op ‘punt 145’ werd in 1936 een prachtig herdenkingsmonument opgetrokken


Op de hoogvlakte bij Ablain-Saint-Nazaire staat een aan Onze Lieve Vrouw van Loreto gewijde kapel. De Franse soldaten kiezen na de slag van mei 1915 deze plek om hun gevallen kameraden te begraven. Na de oorlog begint Frankrijk met de aanleg van enorme militaire begraafplaatsen waar de bovenmaatse opofferingen van de natie pijnlijk duidelijk worden. De kleine begraafplaats van Lorette wordt uitgebreid met de stoffelijke resten uit meer dan 150 begraafplaatsen van de fronten van de Artois, de Frans-Vlaamse Westhoek, de IJzer en de Belgische kust. Ruim 20.000 geïdentificeerde soldaten krijgen er een eigen graf en de stoffelijke resten van meer dan 22.000 onbekende soldaten worden verdeeld over acht ossuaria. Lorette is hiermee de grootste militaire begraafplaats van Frankrijk.


Waarom staan hier op zondag zoveel fietsen ?

Een erewacht van vrijwilligers ontvangt sinds 1920 de bezoekers en onderhoudt elke zondag de eeuwige vlam.


De “L'anneau de la Mémoire” werd op 11 November 2014, ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de grote oorlog ingehuldigd.
De memorial, ontworpen door de architect Philippe Prost, bestaat uit een ring van 345 m omtrek, waarin de namen van 580.000 soldaten in alfabetische volgorde zijn gegraveerd, zonder onderscheid van nationaliteit, rang of godsdienst




vervolgens trokken via een veelvoud aan D-wegen naar Le Hourdel

Geen opmerkingen:

Een reactie posten