vrijdag 4 juli 2014

Abruzzo juli 2014

Donderdagmorgen ...
wie heeft de wekker op 04.43 gezet ?

Geen paniek, maar we pikken nogwel Anita en Hugo op vooraleer we naar Zaventem trekken.

Verder zonder problemen op onze internationale luchthaven geraakt.
Voor enkelen was het zelf scannen van de bagage iets nieuw.

Tom deed het voor, Maria en Amanda volgden ...
en toen bleek Murphy ook van de partij!

Hugo en Anita hebben beide dezelfde reiskoffers, deze van Anita passeert zonder problemen, deze van Hugo bleek te groot.
Volgen jullie nog ?
Dan maar de hulp van een SN-hotess, bij haar lukt het ook pas  na twee keer ...

Normale vlucht, en dan de koffers
Dadelijk worden we met de Italiaanse realiteit geconfronteerd. Langzaam gaat ook :-)

Na het oppikken van onze bagage rechtstreeks naar onze gereserveerde huurauto
en wie komen we daar tegen, jawel Murphy
Een opvallende en lieve  superechte Italiaanse vamp heeft voor mij een (volgens haar)  aantrekkelijk voorstel. In plaats van onze 9-zitter stelt ze een splinternieuwe 6-zitter voor, tegen dezelfde prijs.

Hugo en ik lieten ons gelukkig niet vermurmen door de opvallende Italiaanse glimlach, en "eisten" onze 9-zitter. No problem Sir

En zo vertrokken we naar Tivoli. Eens aangekomen begonnen alle magen te grommen.
Tom trok via de winkelwandelstraat van Tivoli naar een knus binnentuintje, en toevallig kon je daar een Antipasta, een Prima platti of een secunda platti bestellen ...

Dolci werd naar het avondmaal verschoven, volgens de lokale kelner zijn we duidelijk nog niet aangepast aan de lokale eetgewoonten. We beloven om vanaf nu een poging te ondernemen.

Wie Tivoli zegt, zegt Villa d'Este met haar prachtige tuin. Deze villa staat op de Unesco werelderfgoedlijst, en wij begrijpen nu waarom.

 

Via de "kleine" wegen vervolgden we onze weg naar Olimpia. Een hotel dat door één familie wordt uitgebaat.
Tom was als eerste in het zwembad en kon de meerderheid overhalen ook een frisse duik te nemen.

En toen werd Tom moe, aldus besloot hij vroeg onder de lakens te kruipen. Vrijdag werd alzo de inloopdag.

Vrijdag, van Olimpia naar Anversa degli Abruzzi. What's in a name

Op het prgramma de geologische wandeling n°18; blijkbaar was de gids dan toch niet helemaal uitgeslapen en kwamen we terecht op n°19.

1 nummertje verschil zal het niet maken, dacht Tom. Wie kwam er om het hoekje kijken...
Inderdaad Murphy.
Tijdens deze geologische "trektocht" bleek de conditie van Tom de laatste maand een enorme deuk te hebben gekregen.

Maria was enorm vriendelijk en sportief: "Iedereen heeft wel eens een mindere dag; morgen zal het wel beter lukken",sprak ze met veel levenservaring.

De picnick werd dan maar veroberd op het marktplein in een typisch Abruzzo café. Om technische redenen hadden we geen boter gekocht. Hugo keek een beetje sip, toen de caféeigenaar dit zag, stelde hij voor om ons van zijn eigen olijfolie te laten proeven. De oogjes van Hugo blinken nog altijd, om over de pet van Suzy maar te zwijgen.

Morgen (zaterdag) trekken we naar Alba Fucens.

1 opmerking:

  1. Ik volg met veel genot, zowel het eten als de wandeling zien er aantrekkelijk uit. En dan die wijze mensen in de groep ! Supper !

    BeantwoordenVerwijderen